Home
Contact
Feed

اليزه
انديشه
پندار
مطرود
نقطه ته خط
ميرزا پيكوفسكي
نگاه نو
خوابگرد
اورانيا
خيال
نيستان
ساقي
عقاب
روياي گمشده...
جمله ها و نكته ها
آغاز يك پايان
ترنم يك رويا...
ديباچه
ملكوت
تحريريه خاموش
عصر ايران
تابناك
فارس
ارم

  • دسامبر 2010
  • اکتبر 2010
  • اوت 2010
  • ژوئیهٔ 2010
  • دسامبر 2008
  • اکتبر 2008
  • سپتامبر 2008
  • اوت 2008
  • ژوئیهٔ 2008
  • ژوئن 2008
  • مهٔ 2008
  • آوریل 2008


 


 

  ۱۳۸۷ اردیبهشت ۹, دوشنبه  

خدايا!

راهنمايم باش تا حق كسي را ضايع نكنم؛ كه بي احترامي به يك انسان همانا كفر خداي بزرگ است.

خدايا!

مي خواهم فقيري بي نياز باشم، كه جاذبه هاي مادي زندگي مرا از زيبايي و عظمت تو غافل نگرداند.

خدايا!

مرا از بلاي غرور و خودخواهي نجات ده، تا حقايق وجود را ببينم و جمال زيباي تو را مشاهده كنم.

خدايا!

پستي دنيا و ناپايداري روزگار را هميشه در نظرم جلوه گر ساز، تا فريب زرق و برق عالم خاكي مرا از ياد تو دور نكند.

خدايا!

من كوچكم، ضعيفم، ناچيزم، پركاهي در مقابل توفان‌هاي تو هستم. به من ديده‌اي عبرت بين ده تا ناچيزي خود را ببينم و عظمت و جلال تو را براستي بفهمم و به درستي تسبيح كنم.

خدايا!

دلم از ظلم و ستم گرفته است. تو را به عدالتت سوگند مي دهم كه مرا در زمره ستمگران و ظالمان قرار ندهي...