كاشكي به جاي همه خلق مي مردم كه خلق را مرگي نبود.
كاشكي حساب همه خلق با من مي كردي كه خلق را حسابي نبود.
كاشكي سزاي همه خلق را با من مي كردي كه خلق را جهنمي نبود.
اگر از تركستان تا شام خاري در پاي كسي رود، آن خار از آن من است.
اگر از تركستان تا شام قدم در سنگي آيد، زيان آن مراست.
اگر اندوهي در دليست، آن دل از آن من است...
(ابوالحسن خرقاني)